วันศุกร์ที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2569

ชื่อเรื่อง: ห้องประชุมชั้น 27 หลัง 19:00 น. (ต่อ)

 ทั้งคู่เดินออกจากลิฟต์มาถึงลานจอดรถชั้น B2

ไฟนีออนสลัว ๆ สะท้อนบนพื้นคอนกรีตเปียกชื้นจากน้ำฝนที่ซึมเข้ามา รถ SUV สีดำของเอกจอดอยู่มุมสุด ล้อมรอบด้วยเสาและรถคันอื่นที่จอดทิ้งไว้ตั้งแต่เย็น

เอกกดรีโมท ประตูปลดล็อก เสียงติ๊งดังเบา ๆ เขาเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารให้แพร่ แต่แทนที่จะให้เธอนั่ง เขาดันตัวเธอเข้าไปข้างในเบาะหลังอย่างรวดเร็ว แล้วตามเข้ามาปิดประตูดังปัง

ภายในรถมืดสนิท มีเพียงแสงจาง ๆ จากไฟฉุกเฉินของลานจอดที่ส่องผ่านกระจกมืด

“ที่นี่… ไม่มีใครเห็นแล้วใช่มั้ยคะ” แพร่ถามเสียงสั่น แต่สายตากลับร้อนแรง

เอกไม่ตอบด้วยคำพูด เขาดึงเสื้อสูทที่ห่มไหล่เธอออก โยนทิ้งไปด้านหน้า แล้วกดตัวเธอนอนลงบนเบาะหลังกว้างขวาง มือหนึ่งจับข้อมือทั้งสองข้างของเธอเหนือศีรษะ อีกมือเลื่อนลงไปรูดซิปกางเกงในลูกไม้สีดำที่ยังเปียกชุ่ม

“เปียกอีกแล้วเหรอ” เขากระซิบเสียงแหบ ก่อนจะก้มลงเลียตรงร่องที่ยังบวมแดงจากสองรอบก่อนหน้า

แพร่สะดุ้งร้องครางทันที ขาเกร็งกระตุก

“อ๊ะ… คุณเอก… เสียวคะ…”

ลิ้นเขาวนรอบเม็ดแตด

ช้า ๆ แล้วดูดแรง ๆ จนเธอแอ่นตัวขึ้น หน้าอกโยกไปมาใต้เสื้อเชิ้ตที่เปิดกว้าง

เอกถอนปากออก มองหน้าเธอที่แดงก่ำ น้ำตาคลอ

“หันหลังสิ… อยากเย็ดท่านี้”

แพร่ทำตามอย่างว่าง่าย หันตัวคุกเข่าบนเบาะ เอียงสะโพกยกสูง มือเกาะพนักพิงเบาะหน้า

เอกคุกเข่าข้างหลัง ดึงกระโปรงเธอขึ้นกองที่เอว แล้วรูดกางเกงในลงไปกองที่ข้อเท้า ไม่ถอดออกทั้งหมด

เขาจับสะโพกเธอทั้งสองข้าง ดันตัวเองเข้าไปช้า ๆ ครั้งนี้ตั้งใจให้เธอรู้สึกทุกเซนติเมตร

“อื้มม… ลึกจังเลยค่ะ…” แพร่ครางเสียงยาว มือกำพนักเบาะแน่น

เอกเริ่มขยับ สะโพกกระแทกเข้าออกช้า ๆ แต่หนักแน่นทุกครั้ง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังตั่บ ๆ ในรถที่ปิดสนิท ผสมกับเสียงหอบและเสียงครางที่เธอพยายามกลั้นแต่กลั้นไม่อยู่

“รถสั่นเลยว่ะ… ถ้ามีใครเดินผ่าน แล้วเห็นกระจกมันสั่น ๆ” เขากระซิบข้างหู ขณะเร่งจังหวะเร็วขึ้น

“อย่าพูด… เสียวจะตายอยู่แล้วคะ…”

มือเขาเลื่อนไปข้างหน้า บีบหน้าอกเธอแรง ๆ นิ้วบี้หัวนมที่แข็งเป็นไต จนเธอร้องออกมาดังขึ้น

“ดังขนาดนี้… อยากให้คนข้างนอกได้ยินเหรอ”

“ไม่… ไม่เอา… อ๊าっ!” เธอสะอื้นเมื่อเขากระแทกแรงเป็นพิเศษ

เอกดึงผมเธอเบา ๆ ให้เงยหน้าขึ้น มองเห็นเงาสะท้อนของทั้งคู่บนกระจกมืดด้านข้างรถ

“ดูสิ… ดูตัวเองตอนโดนเย็ดบนเบาะหลังรถหัวหน้า”

แพร่มองเงาตัวเอง หน้าตาแดงก่ำ ปากอ้าค้าง หน้าอกโยกไปมาตามแรงกระแทก สะโพกถูกจับแน่นจนมีรอยนิ้วมือ

“เหมือน… เมียน้อยเลยค่ะ…” เธอพูดเสียงสั่น น้ำตาไหล

“ใช่” เขากัดฟัน “เมียน้อยของกู… ที่พร้อมให้เย็ดทุกที่ทุกเวลา”

เขาดึงตัวเธอขึ้นให้นั่งคร่อมตักเขาในท่านั่งหันหน้าเข้าหา มือจับสะโพกเธอขึ้นลงเอง

แพร่โอบคอเขาแน่น ขยับสะโพกตามจังหวะ หน้าอกแนบอกเขาเต็ม ๆ

“เร็วอีก… หนูใกล้แล้วค่ะ…”

เอกเร่งจังหวะ ดันขึ้นสวนทุกครั้งที่เธอลงมา เสียงเนื้อกระทบดังสนั่นในรถ

“ข้างในอีกนะ… อยากให้เต็มเหมือนทุกครั้ง”

“ค่ะ… ข้างในเลย… เอาน้ำคุณเอกเต็ม ๆ ค่ะ”

ไม่กี่วินาทีต่อมา แพร่ตัวเกร็ง ถึงจุดสุดยอดก่อน ร้องครางยาว น้ำตาไหลเป็นทาง

เอกตามมาติด ๆ ดันลึกที่สุด แล้วปล่อยออกมาพุ่งเป็นจังหวะ ๆ น้ำอุ่น ๆ เต็มรูจนล้นย้อยลงมาตามต้นขาเธอ

ทั้งคู่กอดกันแน่น หอบหายใจอยู่นาน

ฝนยังตกหนัก เสียงฝนกระทบหลังคารถดังไม่ขาดสาย

เอกจูบหน้าผากเธอเบา ๆ

“กลับบ้านกันมั้ย… หรือจะต่ออีกยกที่บ้านฉัน?”

แพร่ยิ้มอ่อนแรง มือลูบแก้มเขา

“ถ้าคุณเอกยังไหว… หนูขอต่อค่ะ… คืนนี้ยังไม่พอ”

เอกหัวเราะในลำคอ จูบปากเธออีกครั้ง ก่อนจะสตาร์ทรถ

ไฟหน้าสว่างวาบ รถค่อย ๆ ขับออกจากลานจอด มุ่งหน้าไปยังคอนโดหรูใจกลางเมือง

และค่ำคืนนี้… ยังไม่จบแค่นี้

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น