ฝนตกหนักตั้งแต่บ่ายสาม
เสียงฝนกระทบหลังคากระเบื้องดังจนแทบกลบเสียงทีวีในห้องนั่งเล่น น้องสาวคนเล็ก — แก้ว — นั่งขดตัวอยู่บนโซฟาตัวเก่า ใส่เสื้อยืดตัวบาง ๆ ตัวเดียว ไม่มีอะไรรองข้างในอีกแล้ว เพราะอากาศชื้นร้อนจนน่าอึดอัด
พี่ชาย — เอก — เพิ่งอาบน้ำเสร็จ เดินออกมาจากห้องน้ำตัวเปียก ผ้าขนหนูพันเอวหลวม ๆ น้ำหยดจากผมลงมาตามไหล่กว้าง
“ยังไม่นอนอีกเหรอ” เอกถามเสียงทุ้มต่ำ ขณะหยิบขวดน้ำเย็นจากตู้เย็น
แก้วไม่ตอบ แค่เลื่อนตาจากหน้าจอทีวีมาที่ตัวพี่ชายช้า ๆ สายตาคู่เล็กจ้องมองผ้าขนหนูที่พันหลวมจนเกือบหลุด แล้วเลื่อนขึ้นมาที่หน้าอกเปียกชื้นของพี่ชาย
“ร้อน” เธอพูดสั้น ๆ “พี่เอกไม่ร้อนเหรอ”
เอกยิ้มมุมปากเล็กน้อย รู้ทันทีว่าน้องสาวไม่ได้ถามเรื่องอากาศ
เขาเดินมาหยุดตรงหน้าแก้ว ใกล้จนเธอได้กลิ่นสบู่ผสมกลิ่นตัวผู้ที่คุ้นเคยจนเกินไป
“ร้อนยังไง” เขาถามเสียงนุ่ม แต่แฝงความกดดันบางอย่าง
แก้วกัดริมฝีปากล่างเบา ๆ แล้วค่อย ๆ ยกมือขึ้นจับขอบผ้าขนหนูของพี่ชาย ดึงช้า ๆ จนผ้าคลายออก
ของแข็งใหญ่ที่ซ่อนอยู่ข้างในเด้งออกมาเกือบโดนแก้มเธอ
“ร้อนแบบนี้” เธอพูดเบา ๆ ก่อนจะก้มลงเลียปลายช้า ๆ โดยไม่ละสายตาจากตาพี่ชาย
เอกสูดหายใจเฮือกใหญ่ มือใหญ่เอื้อมไปจับผมสั้น ๆ ของน้องสาวไว้แน่น
“แก้ว… แม่กับพ่อยังไม่กลับนะ” เขาพูดเสียงแหบ แต่กลับดันหัวน้องสาวให้ลงลึกกว่าเดิม
“รู้แล้วไงคะ” แก้วพูดด้วยเสียงอู้อี้ เพราะปากยังเต็มไปด้วยของพี่ชาย “หนูอยากกินของพี่ก่อนแม่กลับ”
ไม่ถึงสองนาที เอกก็ทนไม่ไหวแล้ว เขาดึงแก้วลุกขึ้น ยกตัวเล็ก ๆ ของเธอวางบนขอบโซฟาให้ก้นยกสูง แล้วดึงกางเกงขาสั้นตัวบางของน้องสาวลงมาพร้อมกันทีเดียว
ไม่มีกางเกงในเหมือนที่เขาคาดไว้ ตรงนั้นเปียกแฉะจนมองเห็นน้ำใส ๆ ไหลย้อยลงมาตามต้นขาอ่อน
“วันนี้ไม่ใส่กางเกงในเลยเหรอ” เอกถามพร้อมใช้นิ้วแหวกกลีบเนื้อสีชมพูออก
“ใส่แล้ว… แต่พี่เอกอาบน้ำนาน หนูเลยถอดทิ้ง” แก้วตอบเสียงสั่น หายใจถี่
เอกไม่รอแล้ว เขาจับขาน้องสาวแยกกว้าง วางหัวแข็งใหญ่แนบช่องทางแคบ ๆ ที่บีบตัวเองแน่น แล้วดันเข้าไปช้า ๆ แต่หนักแน่น
“อ๊าา… พี่เอก… ช้า ๆ” แก้วร้อง แต่กลับยกสะโพกขึ้นรับเอง
“ช้าไม่ได้แล้ว” เอกกัดฟัน พุ่งสุดลำเข้าไปจนสุดโคน ทั้งคู่ครางออกมาพร้อมกัน
เสียงฝนยังดังไม่หยุด แต่เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกว่าฝนมาก
เอกกระแทกแรงขึ้นเรื่อย ๆ มือข้างหนึ่งบีบหน้าอกเล็ก ๆ ผ่านเสื้อยืด ข้างหนึ่งจับสะโพกน้องสาวให้อยู่กับที่
“พี่เอก… หนูจะ… จะแตกแล้ววว” แก้วร้องเสียงสั่น น้ำตาไหลซึมที่มุมตา
“แตกเลย… แตกลงมาบนของพี่” เอกเร่งจังหวะเร็วสุด ๆ จนโซฟาโยก
ไม่ถึงสิบครั้งต่อมา แก้วตัวเกร็ง แขนขาเกร็งกระตุก ช่องทางด้านในตอดรัดแน่นจนเอกแทบขยับไม่ได้
“พี่… พี่จะแตกแล้ว… อยากแตกข้างในนะ” เขาพูดเสียงสั่น
“แตกเลยค่ะ… ใส่ให้เต็ม ๆ … หนูอยากได้น้ำของพี่เอก” แก้วร้องไห้เบา ๆ พร้อมยกสะโพกขึ้นรับแรงสุดท้าย
เอกคำรามในลำคอ กระแทกแรงสามสี่ครั้งสุดท้าย ก่อนปล่อยน้ำร้อน ๆ พุ่งเข้าไปข้างในน้องสาวอย่างแรงจนล้นออกมาตามขอบ
ทั้งคู่หอบหายใจ หยุดนิ่งอยู่อย่างนั้นอยู่นาน ของพี่ชายที่ยังค้างข้างในค่อย ๆ อ่อนตัวลง แต่น้ำสีขาวขุ่นยังไหลย้อยออกมาช้า ๆ
แก้วหันหน้ามามองพี่ชาย ตาแดงก่ำ แต่ยิ้มน้อย ๆ
“พรุ่งนี้… แม่กับพ่อไปวัดทั้งวันนะคะ” เธอพูดเบา ๆ
เอกยิ้มตอบ ก้มลงจูบหน้าผากน้องสาว
“รู้แล้ว… พรุ่งนี้พี่จะเย็ดแก้วทั้งวันเลย”
ฝนยังตกไม่หยุด แต่ในบ้านหลังนี้ ความเงียบระหว่างเสียงฝน ได้ถูกแทนที่ด้วยเสียงหายใจหนัก ๆ และคำสัญญาที่ไม่เคยพูดออกมาดัง ๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น