ตอนที่ 1 – ครูใหม่กับนักเรียนเก่า
โรงเรียนมัธยมเอกชนชื่อดังย่านรามคำแหง ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568
หลังเลิกเรียนช่วงบ่ายสี่โมงกว่า ห้องเรียน 6/1 เงียบสงัด เหลือเพียงเสียงพัดลมเพดานหมุนช้า ๆ
“ครูฟ้า” ฟ้าสุดา วัย 32 ปี ครูประจำชั้นและสอนวิชาภาษาอังกฤษ กำลังก้มหน้าก้มตาเก็บกระดาษข้อสอบที่กองระเกะระกะบนโต๊ะครู เธอแต่งงานมา 5 ปีกับ “เอก” วิศวกรที่ทำงานต่างจังหวัด กลับบ้านเดือนละครั้งหรือสองครั้ง ชีวิตคู่ของพวกเขาตอนนี้เหลือแค่การโทรคุยกันวันละ 5 นาที และเซ็กส์ที่ห่างหายไปนานจนเธอแทบจำความรู้สึกไม่ได้
ประตูห้องเรียนเปิดออกเบา ๆ “น้องไอซ์” ธัชกร (ไอซ์) นักเรียน ม.6 ห้องนี้ อายุ 18 ปีครึ่ง ตัวสูง ไหล่กว้าง ผิวแทนจากเล่นบาสเกตบอลเป็นประจำ ยืนพิงกรอบประตู มองเธอด้วยสายตาที่ไม่ใช่สายตานักเรียนมองครูอีกต่อไป
“ครูยังไม่กลับบ้านอีกเหรอครับ” เสียงเขาทุ้มนุ่มกว่าปกติ
ฟ้าสุดาหันมามอง แล้วยิ้มบาง ๆ “เดี๋ยวเก็บของแป๊บเดียว น้องไอซ์ลืมอะไรเหรอ?”
ไอซ์ก้าวเข้ามาในห้อง ปิดประตูตามหลังเบา ๆ แล้วหมุนกุญแจดัง “แกร๊ก”
เสียงนั้นทำให้ฟ้าสุดาชะงัก
“ผมไม่ได้ลืมอะไรครับ” เขาเดินช้า ๆ ตรงมาหาเธอ “แค่อยากคุยกับครู... แบบไม่มีใครอื่น”
ฟ้าสุดาถอยหลังจนหลังชนโต๊ะครู หัวใจเต้นแรงจนเจ็บหน้าอก เธอรู้ดีว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่เด็กธรรมดา ตลอดภาคเรียนที่ผ่านมา สายตาของเขามองเธอไม่เคยเป็นแค่นักเรียนมองครูเลย
“น้องไอซ์... ออกไปก่อนนะ” เธอพยายามพูดเสียงเข้ม แต่เสียงสั่นจนได้ยินเอง
ไอซ์ยิ้มมุมปาก ก้าวเข้ามาใกล้จนร่างสูงใหญ่บังแสงจากหน้าต่าง กลิ่นน้ำหอมผู้ชายอ่อน ๆ ผสมกลิ่นเหงื่อจาง ๆ จากซ้อมบาสลอยมาแตะจมูกเธอ
“ครูกลัวเหรอครับ” เขากระซิบ ก้มลงจนริมฝีปากเกือบแตะหูเธอ “หรือว่า... กลัวว่าจะหยุดไม่ได้?”
มือใหญ่ของเขาจับข้อมือเธอทั้งสองข้าง กดลงกับขอบโต๊ะครูเบา ๆ แต่หนักแน่นพอที่จะทำให้เธอขยับไม่ได้
“นี่มันผิดนะไอซ์” เธอพูดเสียงสั่น น้ำตาเอ่อขึ้นมาในตา “ครูมีสามีแล้ว... แล้วน้องก็ยังเด็กอยู่”
ไอซ์หัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำน่ากลัว “ผมไม่ใช่เด็กแล้วครับครู... แล้วผมรู้ว่าครูก็ไม่ได้มีความสุขกับ ‘สามี’ คนนั้นเหมือนกัน”
คำพูดนั้นแทงใจเธอตรงจุด เธอนิ่งไป วินาทีนั้นภาพของเอกที่นอนหลับสนิทหลังกลับจากต่างจังหวัดผุดขึ้นมาในหัว ไม่มีกอด ไม่มีจูบ ไม่มีแม้แต่การมองตากันนาน ๆ
แล้วไอซ์ก็ก้มลงจูบเธอ จูบแรกนั้นรุนแรง ไม่มีความอ่อนโยน ปากเขาประกบแน่น ลิ้นสอดเข้าไปลึกทันทีราวกับจะกลืนกินเธอทั้งตัว ฟ้าสุดาดันอกเขาเบา ๆ แต่ไม่จริงจัง มือเธอสั่นเทาค่อย ๆ คลายออก แล้วสุดท้ายก็โอบคอเขาแน่น
ไอซ์ยกเธอขึ้นนั่งบนโต๊ะครูอย่างง่ายดาย แยกขาเธอออกด้วยเข่าของเขา กระโปรงทรงดินสอของเธอถูกดึงขึ้นช้า ๆ จนถึงเอว
“ครูเปียกตั้งแต่เมื่อไหร่ครับเนี่ย” เขากระซิบ มือลูบไล้ตรงนั้นผ่านผ้าชั้นในลูกไม้บาง ๆ ฟ้าสุดากัดริมฝีปากแน่น น้ำตาไหลลงแก้ม
“หยุดเถอะไอซ์... เราทำแบบนี้ไม่ได้”
แต่ไอซ์ไม่ฟัง เขาดึงผ้าชั้นในเธอลงข้างเดียว แล้วคุกเข่าลงตรงหน้าเธอทันที ปากเขาปิดครอบตรงนั้นทั้งหมด ลิ้นแข็งแรงเลียและดูดแรงจนเธอต้องเอื้อมมือไปจิกผมเขาแน่น
“อ๊ะ... ไอซ์... ไม่ได้นะ...” เธอครางเสียงสั่น แต่สะโพกเธอกลับยกขึ้นเล็กน้อยตามจังหวะลิ้นเขาโดยไม่รู้ตัว
เมื่อเธอใกล้ถึงจุด ไอซ์ลุกขึ้น ดึงซิปกางเกงนักเรียนลง ของแข็งใหญ่ยาวที่เด้งออกมานั้นทำให้ฟ้าสุดาสะดุ้ง ใหญ่เกินกว่าที่เธอเคยชิน
“กลัวเหรอครับครู?” เขาถามพร้อมจับโคนมันตบเบา ๆ ที่กลีบเนื้อเปียกชุ่มของเธอ
ฟ้าสุดาส่ายหน้า น้ำตายังไหล “...ไม่กลัว”
ไอซ์ยิ้มสะใจ แล้วกระแทกเข้าไปเต็มแรงในครั้งเดียว
ฟ้าสุดากรีดร้องออกมาเสียงหลง เจ็บปนเสียวจนน้ำตาไหลพราก
เขาจับผมเธอด้านหลัง ดึงแรงจนคอเงย กระแทกซ้ำแล้วซ้ำเล่า จังหวะหนักหน่วงไม่ปราณี โต๊ะครูสั่นเล็กน้อยตามแรงกระแทก เสียงเนื้อกระทบเนื้อผสมเสียงครางของเธอดังก้องในห้องเรียนว่างเปล่า
“บอกมาสิครับครู” เขากัดหลังหูเธอ “ใครเย็ดเก่งกว่ากัน... ผม หรือสามีครู?”
ฟ้าสุดาร้องไห้ปนคราง “...น้องไอซ์... ไอซ์เก่งกว่า... เยอะเลยค่ะ...”
คำนั้นทำให้ไอซ์คลั่งยิ่งขึ้น เร่งจังหวะเร็วสุดแรง จนในที่สุดฟ้าสุดาก็ถึงจุดสุดยอด ร่างสั่นเทิ้ม น้ำตาไหลพราก ขณะที่กล้ามเนื้อภายในเกร็งรัดเขาแน่น
ไอซ์กระแทกต่ออีกหลายสิบครั้ง ก่อนจะปล่อยน้ำร้อน ๆ พุ่งเข้าไปลึกสุดท้องเธอ เต็ม ๆ จนล้นไหลย้อยลงมาตามต้นขาของเธอ
ทั้งคู่หอบหายใจหนัก เหงื่อไหลท่วมตัว กลิ่นเพศผสมกลิ่นชอล์กและกลิ่นกระดาษลอยอบอวลในห้องเรียน
ไอซ์ก้มลงกระซิบข้างหูเธอ เสียงแหบพร่า
“พรุ่งนี้หลังเลิกเรียน... ครูจะมาอีกใช่ไหมครับ”
ฟ้าสุดาเงียบไปนาน น้ำตายังไหลไม่หยุด ก่อนจะพยักหน้าช้า ๆ
“...ค่ะ จนกว่าครูจะลืมความว่างเปล่าที่สามีครูทำให้ครูมานานได้จริง ๆ”
เสียงระฆังบอกเวลาเลิกเรียนช่วงเย็นดังขึ้นจากไกล ๆ แต่ในห้องเรียน 6/1 ตอนนี้ ความลับระหว่างครูกับนักเรียนเพิ่งเริ่มต้น และมันร้อนแรง... อันตราย... จนแทบหยุดไม่ได้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น