ฝนตกหนักจนมองไม่ออกว่าตึกไหนอยู่ตรงไหน
รถไฟฟ้าสายสีเขียวเพิ่งมาถึงสถานีพระโขนง เธอเดินฝ่าฝนด้วยร่มสีดำตัวเล็กเกินไป กระโปรงทรงดินสอเปียกชุ่มแนบติดต้นขา ผ้าชีฟองสีครีมบางจนเห็นเงาร่างชัดเจนภายใต้แสงไฟนีออนจากป้ายโฆษณา
เขาเฝ้ามองจากมุมลิฟต์ของคอนโดตรงข้ามมาเกือบสามเดือนแล้ว
ไม่เคยคุยกัน ไม่เคยทักทาย แค่สายตา
แต่สายตาแบบนั้นมันพูดได้มากกว่าคำพูดหลายเท่า
คืนนี้เธอไม่กลับบ้าน
โทรหาสามีสั้น ๆ ว่า “ดึกแล้ว ฝนตกหนัก อยู่บริษัทก่อน”
เสียงอีกฝ่ายงัวเงีย ตอบรับแบบคนที่ไม่ได้ฟังจริงจัง
สิบนาทีต่อมา เธอยืนหน้าประตูห้องเขา
ห้อง 32A ชั้น 33
ประตูเปิดค้างไว้เล็กน้อย เหมือนตั้งใจให้เธอรู้ว่าไม่ต้องเคาะ
กลิ่นน้ำหอมผู้ชายผสมกลิ่นบุหรี่ไฟฟ้าและกลิ่นผิวคนที่เพิ่งอาบน้ำลอยมาแตะจมูกทันทีที่ก้าวเท้าเข้าไป
“รู้ได้ไงว่าฉันจะมา” เธอถามเสียงสั่นนิด ๆ
เขายิ้มมุมปาก เดินช้า ๆ เข้ามาใกล้ จนเธอต้องถอยหลังจนหลังชนกำแพงกระจกเย็นเฉียบ
“ไม่รู้หรอก” เขาก้มลงกระซิบข้างหู “แค่เดาว่า... คืนนี้เธอคงทนกลิ่นควันบุหรี่จากเสื้อผู้ชายอีกคนไม่ไหวแล้ว”
มือหนาจับข้อมือเธอทั้งสองข้างยกขึ้นเหนือศีรษะ กดแน่นกับกระจก
ปากเขาประกบลงมาทันที ไม่มีคำนำหน้า ไม่มีจูบหวานชื่น
เป็นการกัด ดูด ลิ้นสอดเข้าไปลึกจนเธอรู้สึกเหมือนจะขาดอากาศ
“บอกมา” เขาพูดเสียงแหบระหว่างที่มืออีกข้างล้วงเข้าใต้กระโปรงเปียกชุ่ม “คืนนี้สามีเธอไม่ได้เย็ดเธอใช่ไหม”
เธอกัดริมฝีปาก ไม่ตอบ
“ตอบมา” เขาบีบต้นขาแรงจนเธอครางออกมา “หรือว่าเย็ดแล้ว... แต่ไม่ถึงจุด?”
“...ไม่ถึง” เสียงเธอเบาแทบเป็นกระซิบ
เขาหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำน่ากลัว
“ดี... เพราะคืนนี้ฉันจะทำให้เธอจำไม่ได้เลยว่าก่อนหน้านี้เคยมีใคร”
เขาดึงกระโปรงเธอขึ้นรวดเดียวจนถึงเอว
กางเกงในลูกไม้สีดำบางเฉียบถูกดึงลงมาพร้อมกัน จนขาดเสียงดังแกร๊ก
เธอสะดุ้ง แต่ไม่ขัดขืน
เขาคุกเข่าลงตรงหน้าเธอทันที
ไม่มีการเกริ่น ไม่มีการเล้าโลม
ปากเขาปิดครอบตรงนั้นทั้งหมด ลิ้นแข็งแรงเลียตั้งแต่ด้านล่างขึ้นมาจนถึงเม็ดแตด แล้วดูดแรงจนเธอต้องเอื้อมมือไปจิกผมเขาแน่น
“เงียบไม่ได้นะ” เขาหยุดชั่วครู่ มองขึ้นมาด้วยสายตาแดงก่ำ “ฉันอยากได้ยินเธอร้อง... อยากได้ยินให้มันดังจนคนข้างห้องรู้ว่าตอนนี้มีผัวคนอื่นกำลังกินหีของเมียเขา”
คำพูดหยาบคายนั้นทำเธอเสียววูบไปทั้งตัว
เธอสะกดใจตัวเองไม่อยู่ ครางออกมาดังขึ้นเรื่อย ๆ ขณะที่ลิ้นเขาเร่งจังหวะเร็วและหนักหน่วง
เมื่อเธอใกล้ถึงจุด เขาลุกขึ้นทันที
ดึงเธอออกจากกำแพง หมุนตัวให้หันหลัง แล้วกดตัวเธอลงกับโซฟาหนังสีดำ
กางเกงยีนส์ของเขาถูกปลดออกอย่างรวดเร็ว
ของแข็งใหญ่ยาวที่เด้งออกมานั้นทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อย
ใหญ่เกินกว่าที่เธอเคยชิน
“กลัว?” เขาถามพร้อมจับโคนของมันตบเบา ๆ ที่ก้นเธอ
“...ไม่กลัว” เธอหันมามองตาเขา “แค่อยากรู้... ว่ามันจะทำให้ฉันลืมเขาได้จริงไหม”
คำตอบคือการกระแทกเข้าไปเต็มแรงในครั้งเดียว
เธอกรีดร้องออกมาเสียงหลง
เจ็บปนเสียวจนน้ำตาเอ่อ
เขาจับผมเธอด้านหลัง ดึงแรงจนคอเงย
กระแทกซ้ำแล้วซ้ำเล่า จังหวะหนักหน่วงไม่ปราณี
ทุกครั้งที่ชนกันลึกสุด เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นห้อง
“บอกมาสิ” เขากัดหลังหูเธอ “ใครเย็ดเก่งกว่ากัน”
เธอพยายามไม่ตอบ แต่ร่างกายซื่อสัตย์เกินไป
สะโพกเธอเริ่มโยกสวนเข้าหาเขาเองโดยไม่รู้ตัว
“พูดมา!” เขาตบก้นเธอแรงจนแดงช้ำ
“...พี่ครับ...” เธอร้องไห้ปนคราง “พี่เย็ดเก่งกว่า... เก่งกว่าสามีฉันเยอะเลยครับ...”
คำว่า “ครับ” ที่หลุดออกมาจากปากเธอ ทำให้เขายิ่งคลั่ง
เร่งจังหวะเร็วขึ้นจนเธอแทบขาดใจ
เขาดึงเธอขึ้นให้นั่งคร่อมบนตัก กระแทกขึ้นด้านล่างแรง ๆ ขณะที่มือบีบหน้าอกเธอจนเจ็บแปลบ
จุดสุดยอดของเธอมาเร็วกว่าที่คิด
ร่างสั่นเทิ้ม น้ำตาไหลพราก ขณะที่กล้ามเนื้อภายในเกร็งรัดเขาแน่น
เขายังไม่หยุด
กระแทกต่อไปอีกหลายสิบครั้ง จนในที่สุดก็ปล่อยน้ำร้อน ๆ พุ่งเข้าไปลึกสุดท้องเธอ
เต็ม ๆ จนล้นไหลย้อยลงมาตามต้นขา
ทั้งคู่หอบหายใจหนัก
เหงื่อไหลท่วมตัว
กลิ่นเพศผสมกลิ่นน้ำหอมและกลิ่นฝนยังลอยอบอวลอยู่ในห้อง
เขาก้มลงกระซิบข้างหูเธออีกครั้ง เสียงแหบพร่า
“พรุ่งนี้... เธอจะกลับมาอีกใช่ไหม”
เธอเงียบไปนาน
ก่อนจะพยักหน้าช้า ๆ
“...ค่ะ” เสียงเธอเบาแต่ชัดเจน “จนกว่าฉันจะลืมกลิ่นของเขาได้จริง ๆ”
ฝนยังตกไม่หยุด
แต่ในห้องนี้
ความลับของทั้งคู่เพิ่งเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น