วันรุ่งขึ้น
หลังเลิกเรียนเวลา 16:20 น. ห้องเรียน 6/1 ยังคงเงียบเหมือนเมื่อวาน แต่คราวนี้มีกลิ่นอายบางอย่างลอยอบอวล—กลิ่นน้ำหอมผู้ชายอ่อน ๆ ผสมกลิ่นชอล์ก และกลิ่นเหงื่อจาง ๆ ที่ยังหลงเหลือจากเมื่อคืน
ฟ้าสุดาเดินเข้ามาในห้องด้วยขาที่สั่นเล็กน้อย เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวบาง รัดรูปกว่าปกติ กระโปรงสั้นขึ้นนิดเดียว เธอบอกตัวเองว่าแค่ “อยากแต่งตัวให้สดใส” แต่ลึก ๆ แล้ว เธอรู้ดีว่าทำเพื่อใคร
ประตูปิดลงดัง “แกร๊ก” อีกครั้ง ไอซ์ยืนพิงกำแพงข้างหน้าต่าง มือกอดอก มองเธอด้วยสายตาที่ทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกถลกผิว
“ครูมาแล้วเหรอครับ” เขาพูดเสียงนุ่ม แต่แฝงความเยาะ “ผมคิดว่าครูคงไม่กล้ามา”
ฟ้าสุดาไม่ตอบ เธอเดินตรงไปที่โต๊ะครู วางกระเป๋าลง แล้วหันหน้ามาเผชิญหน้าเขา น้ำตาเอ่อขึ้นมาในตาโดยไม่รู้ตัว
“เมื่อวาน... เราทำอะไรลงไป ไอซ์” เสียงเธอสั่น “ครูผิดมหันต์... นี่มันผิดกฎหมาย น้องยังเด็ก ครูมีสามี—”
ไอซ์ก้าวเข้ามาใกล้ทันที มือใหญ่จับคางเธอยกขึ้นให้สบตา “ผมไม่ใช่เด็กแล้วครับครู” เขาพูดเสียงต่ำ “แล้วครูก็ไม่ได้มีความสุขกับสามีคนนั้นเหมือนกัน... ใช่ไหม?”
คำพูดนั้นแทงใจเธออีกครั้ง ภาพเอกที่นอนหลับสนิทหลังกลับจากต่างจังหวัดผุดขึ้นมาในหัว เขาไม่ได้แตะต้องเธอเลยสักครั้งในรอบสามเดือนที่ผ่านมา ไม่เคยถามว่าเธอเหนื่อยไหม ไม่เคยมองเธอด้วยสายตาที่ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองยังเป็นผู้หญิง
ฟ้าสุดากัดริมฝีปากแน่น น้ำตาไหลลงแก้ม “แต่... เราหยุดได้นะไอซ์ เรายัง—”
ยังไม่ทันพูดจบ ไอซ์ดึงเธอเข้ามาจูบอย่างดุดัน จูบนี้รุนแรงยิ่งกว่าเมื่อวาน เขาไม่ให้เธอมีโอกาสปฏิเสธ ลิ้นสอดเข้าไปลึก ดูดเอาเสียงครางที่หลุดออกมาจากลำคอเธอ
มือเขาจับเอวเธอ กดแนบติดตัว เธอรู้สึกได้ถึงความแข็งที่กดทับหน้าท้องอีกครั้ง คราวนี้เธอไม่ดันอกเขาแล้ว มือเธอสั่นเทาโอบคอเขาแน่น ราวกับกลัวว่าเขาจะหายไป
ไอซ์ผลักเธอลงนั่งบนโต๊ะครู ยกขาเธอทั้งสองข้างขึ้นพาดบ่าเขา กระโปรงถูกดึงขึ้นรวดเดียวจนถึงเอว กางเกงในสีดำลูกไม้บางถูกดึงลงมาข้างเดียว
“ครูเปียกอีกแล้ว” เขากระซิบ มือลูบไล้ตรงนั้นช้า ๆ จนเธอตัวสั่น “เมื่อคืนครูนอนคิดถึงผมทั้งคืนใช่ไหมครับ”
ฟ้าสุดาร้องไห้ “...ใช่ค่ะ” เสียงเธอเบาแทบเป็นกระซิบ “ครูนอนร้องไห้ทั้งคืน... แต่ก็... ก็คิดถึงน้องตลอด”
ไอซ์ยิ้มสะใจ แล้วก้มลงเลียตรงนั้นทันที ลิ้นแข็งแรงวนรอบเม็ดแตด ดูดแรงจนเธอต้องเอามือปิดปากกลั้นเสียง แต่เสียงครางก็หลุดออกมาไม่ขาดสาย
“อย่ากลั้นครับครู” เขาหยุดชั่วครู่ มองขึ้นมาด้วยสายตาแดงก่ำ “ผมอยากได้ยินเสียงครู... อยากให้ห้องเรียนนี้จำได้ว่าครูเคยร้องเพราะผม”
คำพูดหยาบคายนั้นทำเธอเสียววูบไปทั้งตัว เธอเกาะขอบโต๊ะแน่น น้ำตาไหลไม่หยุด ทั้งความเสียว ทั้งความรู้สึกผิด ทั้งความโกรธต่อเอกที่ทำให้เธอต้องมาถึงจุดนี้
เมื่อเธอใกล้ถึงจุดอีกครั้ง ไอซ์ลุกขึ้น ดึงกางเกงนักเรียนลง คราวนี้เขาไม่รีรอ จับโคนของแข็งใหญ่ยาวนั้นตบเบา ๆ ที่กลีบเนื้อเปียกชุ่มของเธอหลายครั้ง จนเธอครางออกมาด้วยความทรมานปนเสียว
“ขอร้องเลยนะครับครู” เขากระซิบ “บอกว่าอยากให้ผมเย็ดครู... บอกว่าครูอยากเป็นของผม”
ฟ้าสุดาร้องไห้หนัก แต่ร่างกายเธอซื่อสัตย์เกินไป สะโพกเธอยกขึ้นเล็กน้อย ราวกับขอร้อง
“...อยากค่ะ” เธอพูดเสียงสั่น “ครู... อยากให้น้องเย็ดครู... อยากเป็นของน้องไอซ์”
ไอซ์ยิ้มกว้าง แล้วกระแทกเข้าไปเต็มแรง ลึกจนสุดด้ามในครั้งเดียว
ฟ้าสุดากรีดร้องออกมาดังลั่นห้อง เจ็บปนเสียวจนขาสั่นเทา ไอซ์จับผมเธอด้านหลัง ดึงแรงจนคอเงย แล้วเริ่มขยับสะโพกเร็วและหนักหน่วง โต๊ะครูสั่นสะเทือน เสียงไม้กระทบพื้นดังเป็นจังหวะ
“ดังกว่านี้อีกสิครับครู” เขากัดคอเธอแรงจนช้ำ “ร้องให้ดังจนคนเดินผ่านหน้าห้องได้ยิน... ให้ทุกคนรู้ว่าครูสวย ๆ คนนี้กำลังโดนนักเรียน ม.6 เย็ดอยู่บนโต๊ะครู”
ฟ้าสุดากัดปากแน่น แต่เสียงครางก็ดังขึ้นเรื่อย ๆ เธอรู้สึกเหมือนสมองกำลังละลาย ความรู้สึกผิดถูกกลบด้วยความเสียวซ่านที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุด
ไอซ์พลิกตัวเธอให้คุกเข่าบนโต๊ะ หันหลังให้เขา แล้วกระแทกจากด้านหลังต่อ มือเขาตบก้นเธอแรงจนแดงช้ำ ทุกครั้งที่ตบ เธอจะเกร็งแน่นรอบเขา ทำให้เขาครางออกมาในลำคอ
“ครูรู้ไหมครับ” เขากระซิบข้างหู ขณะที่ยังขยับไม่หยุด “ผมอยากให้ครูท้อง... อยากให้ครูมีลูกของผม... ให้สามีครูต้องเลี้ยงลูกของนักเรียนตัวเอง”
คำพูดบ้าคลั่งนั้นทำฟ้าสุดาเสียวจนถึงจุดสุดยอดอีกครั้ง ร่างเธอสั่นเทิ้ม น้ำตาไหลพราก กล้ามเนื้อภายในเกร็งรัดเขาแน่นจนเขาก็ทนไม่ไหว ปล่อยน้ำร้อน ๆ พุ่งเข้าไปลึกสุดท้องเธอ เต็ม ๆ จนล้นไหลย้อยลงมาตามต้นขา ขาโต๊ะ และพื้นห้องเรียน
ทั้งคู่หอบหายใจหนัก ฟ้าสุดานั่งทรุดลงบนโต๊ะ ร้องไห้สะอึกสะอื้น ไอซ์ก้มลงกอดเธอจากด้านหลัง จูบหลังคอเบา ๆ
“พรุ่งนี้... ครูจะมาอีกใช่ไหมครับ” เขาถามเสียงนุ่ม
ฟ้าสุดาเงียบไปนาน น้ำตายังไหลไม่หยุด ก่อนจะพยักหน้าช้า ๆ
“...ค่ะ จนกว่าครูจะลืมว่าตัวเองเคยเป็นเมียที่ดีของใครคนหนึ่งได้จริง ๆ”
เสียงฝีเท้าของครูเวรดังแว่วมาจากทางเดินด้านนอก ทั้งคู่ชะงัก ไอซ์รีบดึงกางเกงขึ้น ช่วยเธอจัดกระโปรงให้เข้าที่ แล้วกระซิบข้างหูก่อนเดินออกไป
“พรุ่งนี้... ผมจะพาครูไปที่อื่น ที่ไม่มีใครเห็น... ที่ผมจะทำให้ครูร้องได้ดังกว่านี้”
ประตูเปิดออก ฟ้าสุดายืนก้มหน้าก้มตาเก็บของต่อราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ระหว่างขาของเธอ ยังมีน้ำร้อน ๆ ของไอซ์ไหลย้อยลงมาไม่หยุด
ความลับนี้ เริ่มลุกลามเร็วกว่าที่ทั้งคู่คาดคิด และมันกำลังจะเผาไหม้ทุกอย่างที่เธอเคยมี อย่างไม่เหลือซาก
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น