วันเสาร์ที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2569

นักศึกษาสาวปีหนึ่ง โดนคนงานก่อสร้างรุมในไซต์งานตอนดึก

 


ชื่อน้องฟ้า อายุ 18 ปีเต็ม นักศึกษาปี 1 คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยชื่อดังแถวรังสิต

ตัวเล็ก ผิวขาวเนียน อก 34C เอวคอด สะโพกผายแบบน่ากอด เวลาใส่เสื้อนักศึกษาสีขาวรัดรูปกับกระโปรงทรงเอสั้นเหนือเข่าเล็กน้อย จะเห็นขาเรียวยาวชัดเจน
ฟ้าเป็นเด็กบ้านนอกเพิ่งขึ้นกรุงเทพฯ เรียนปีแรก ยังไม่ค่อยรู้จักโลกมากนัก แต่หน้าตาน่ารัก ยิ้มหวาน ทำให้ใคร ๆ ก็อยากเข้าใกล้

ตึกเรียนคณะใหม่ของมหา’ลัยกำลังก่อสร้างอยู่ข้างหลังตึกเรียนเก่า เป็นตึกเรียนสูง 12 ชั้น ไซต์งานกว้างขวาง มีรั้วกั้นเหล็กสูง แต่มีช่องรั้วด้านหลังที่คนงานชอบใช้เป็นทางลัดเข้าออก
ทุกเย็นหลังเลิกเรียน ฟ้ามักจะเดินลัดผ่านไซต์งานเพื่อกลับหอเร็ว ๆ เพราะประตูหน้าตึกปิดแล้ว ต้องเดินอ้อมไกล

วันนั้นเป็นวันศุกร์ ฝนเพิ่งหยุดตก อากาศชื้น ๆ เย็นลงเล็กน้อย
ฟ้าใส่เสื้อนักศึกษาขาวบาง ๆ เพราะวันนี้ร้อน กระโปรงสั้นสีน้ำเงินเข้ม ถุงน่องขาวบาง ๆ รองเท้าผ้าใบสีขาว
เธอสะพายเป้ใบเล็ก เดินลัดผ่านไซต์งานตามเคย แต่คราวนี้คนงานยังไม่เลิกงานหมด
ไฟสปอตไลต์ส่องสว่างทั่วบริเวณ มีเสียงเครื่องจักรเบา ๆ ดังอยู่ไกล ๆ

ฟ้าเดินผ่านกองเหล็กเส้นกับกองปูน แล้วได้ยินเสียงผู้ชายคุยกันดัง ๆ

“เฮ้ย... นั่นเด็ก ม. นักศึกษาสาว ๆ ว่ะ” เสียงทุ้ม ๆ ดังขึ้น

ฟ้าหันไปมอง เห็นกลุ่มคนงาน 5 คนยืนสูบบุหรี่อยู่ใต้เพิงพักคนงาน
ทั้งหมดตัวใหญ่ ผิวคล้ำจากแดด หุ่นแน่นจากการยกของหนักทุกวัน อายุประมาณ 30-45 ปี
หัวหน้าคนงานชื่อลุงโจ วัย 45 หุ่นใหญ่ กล้ามแขนปูด เสื้อยืดขาด ๆ เหงื่อชุ่ม
ข้าง ๆ มีลุงแดง วัย 38 ผอมแต่แขนยาว ของแข็งยาวผิดปกติตามคำเล่าลือของคนงาน
ลุงหนุ่ม วัย 32 หุ่นนักเพาะกาย กล้ามอกแน่น
พี่เอก วัย 29 หน้าตาคม ผิวแทน
และน้องใหม่ชื่อต้น วัย 26 หุ่นสมส่วน ยังดูเด็กหน่อย

ฟ้าพยายามเดินเร็วขึ้น แต่ลุงโจตะโกนเรียก

“น้อง ๆ เดี๋ยวสิ เดินผ่านทุกวันเลยนะ ระวังอันตรายหน่อย”

ฟ้าหยุด หันมายิ้มเก้อ ๆ “ค่ะลุง หนูรีบกลับหอค่ะ”

ลุงโจเดินเข้ามาใกล้ ยิ้มกว้าง “ฝนเพิ่งหยุด พื้นลื่น เดี๋ยวล้มเอา มาพักตรงนี้ก่อนสิ ลุงมีน้ำเย็น”

ฟ้าลังเล แต่ก็กลัวคนงานจะคิดไม่ดีถ้าปฏิเสธตรง ๆ เลยเดินตามเข้าไปใต้เพิง
เพิงพักคนงานเป็นโครงเหล็กคลุมผ้าใบ มีโต๊ะไม้ยาว เก้าอี้พลาสติกเก่า ๆ และเสื่อผืนใหญ่กองไว้มุมหนึ่ง

ลุงโจยื่นขวดน้ำให้ ฟ้ารับมาดื่ม แต่รู้สึกแปลก ๆ เพราะสายตาทั้งห้าคนจ้องเธอไม่วางตา
โดยเฉพาะตรงอกที่เปียกเหงื่อจนเสื้อแนบเนื้อ เห็นยกทรงสีฟ้าอ่อนชัดเจน

“น้องเรียนอะไรเหรอ” ลุงแดงถาม แล้วนั่งลงข้าง ๆ ใกล้จนต้นขาเกือบแตะกัน

“สถาปัตย์ค่ะ ปีหนึ่ง” ฟ้าตอบเสียงเบา

“อู้ย... สาวสถาปัตย์นี่สวย ๆ ทั้งนั้นเลยว่ะ” ลุงหนุ่มหัวเราะ แล้วเอื้อมมือมาลูบหัวฟ้าเบา ๆ “ผมสวยดีนะเนี่ย”

ฟ้าตกใจ ขยับตัวหนี แต่ลุงโจเดินมาขวางด้านหลัง วางมือหนัก ๆ บนไหล่ทั้งสองข้าง

“อย่ากลัวสิลูก ลุง ๆ แค่ชวนคุยเฉย ๆ” เขากระซิบข้างหู ลมหายใจร้อน ๆ เป่าต้นคอ

ฟ้าเริ่มตัวสั่น “หนู... หนูต้องกลับแล้วค่ะ”

แต่ยังไม่ทันพูดจบ ลุงแดงก็เอื้อมมือล้วงเข้าใต้กระโปรงฟ้า ดึงขอบกางเกงในสีฟ้าขึ้นมาเล็กน้อย

“เปียกนิด ๆ แล้วนะเนี่ย เมื่อกี้เดินผ่านฝนมาเหรอ หรือว่า...” เขายิ้มร้าย

ฟ้าสะดุ้ง ร้อง “อย่าค่ะ! ปล่อยหนูนะคะ!”

แต่ลุงโจจับแขนทั้งสองข้างของฟ้าไว้แน่น ดึงเธอลงนั่งบนเสื่อผืนใหญ่ที่มุมเพิง
คนงานอีกสี่คนล้อมเป็นวงกลมทันที

“อย่าดิ้นสิลูก” ลุงโจพูดเสียงเข้ม “ที่นี่ไม่มีใครได้ยินหรอก เสียงเครื่องจักรกลบหมด”

ฟ้าตาแดงก่ำ น้ำตาคลอ “หนู... หนูจะบอกอาจารย์ บอกตำรวจ”

ลุงหนุ่มหัวเราะ “บอกไปสิ แต่รูปที่ถ่ายไว้เมื่อกี้ ลุงส่งให้เพื่อน ๆ ในกลุ่มไลน์คนงานหมดแล้วนะ
รูปน้องยิ้มตอนรับน้ำ ลุงเก็บไว้หมดเลย”

ฟ้าตกใจมาก ร้องไห้ “ทำไม... ทำไมต้องทำแบบนี้”

ลุงโจถอดเสื้อยืดออก เผยกล้ามท้องแน่นเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจากการทำงานหนัก
เขาจับคางฟ้าให้เงยหน้าขึ้น “เพราะน้องสวย น้องเซ็กซี่ เดินผ่านทุกวันแบบนี้ ลุง ๆ ทนไม่ไหวแล้วไง”

จากนั้นทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก

ลุงแดงดึงกระโปรงฟ้าขึ้นถึงเอว ดึงกางเกงในลงถึงข้อเท้าในคราวเดียว
ฟ้าพยายามดิ้น แต่ลุงหนุ่มกับพี่เอกจับขาทั้งสองข้างแยกกว้างออก
ลุงโจคุกเข่าลงตรงหน้า ก้มลงเลียร่องหีฟ้าที่เริ่มเปียกชื้นโดยไม่ตั้งใจ
ลิ้นหยาบ ๆ เลียวนรอบ clit เบา ๆ ก่อนจะดูดแรง ๆ

“อ๊าาา... อย่า... เสียวค่ะ... อย่าทำ” ฟ้าครางออกมาโดยไม่ตั้งใจ น้ำตาไหล

“ปากบอกอย่า แต่หีมันบอกว่าชอบนะลูก” ลุงโจหัวเราะ แล้วสอดนิ้วสองนิ้วเข้าไป กระดกเข้าออกเร็ว ๆ

ฟ้าตัวสั่น ขาเกร็ง น้ำเงี่ยนไหลย้อยลงเสื่อ

พี่เอกถอดกางเกงตัวเองออก ของแข็งยาวประมาณ 7 นิ้ว เด้งออกมา เขาจับหัวฟ้าให้หันมา แล้วดันเข้าปาก
“อมสิลูก อมให้ดี ๆ”

ฟ้าสำลัก แต่ก็ถูกดันเข้าไปลึกจนสุดคอ เสียง “จ๊วบ ๆ” ดังขึ้น
ลุงแดงกับลุงหนุ่มผลัดกันบีบหน้าอกฟ้า ดึงยกทรงลง ดูดหัวนมสีชมพูแรง ๆ สลับกัน

ลุงโจลุกขึ้น ถอดกางเกงออก ของแข็งของเขายาวที่สุด ประมาณ 8.5 นิ้ว หนา คดเล็กน้อย หัวบานแดงก่ำ
เขาจับสะโพกฟ้ายกขึ้น แล้วดันเข้าไปช้า ๆ แต่แน่นมาก

“อ๊าาาาา... เจ็บ... ใหญ่เกินค่ะ... อ๊าาา” ฟ้าร้องลั่น แต่เสียงถูกกลบด้วยของแข็งในปาก

ลุงโจเริ่มขยับสะโพกเข้าออกช้า ๆ ก่อนจะเร่งเร็วขึ้น
เสียงเนื้อกระทบกันดัง “ปั้บ ๆ ปั้บ ๆ” ก้องในเพิง
ฟ้าเสียวจนน้ำตาไหล ครางอู้อี้ในลำคอ

“หีเด็กปีหนึ่งนี่ฟิตดีชิบหาย” ลุงโจคราง แล้วกระแทกแรงขึ้น

ไม่กี่นาที ลุงโจก็เร่งจังหวะสุด ๆ แล้วปล่อยน้ำร้อน ๆ พุ่งเข้าไปข้างในลึกสุด
ฟ้าตัวกระตุก หีตอดรัดแน่น น้ำเงี่ยนของเธอแตกตาม

ลุงโจถอนออก น้ำขาวขุ่นไหลย้อยลงเสื่อ
จากนั้นสลับกันทันที

ลุงแดงขึ้นแทน เขาชอบเย็ดท่าหมา จับฟ้าก้มตัว สะโพกยกสูง แล้วกระแทกจากด้านหลังแรง ๆ
ทุกครั้งที่ชนกันดังตั่บ ๆ ฟ้าครางไม่หยุด

“เสียววว... ลึกเกินไปค่ะ... อ๊าาา”

ลุงแดงกระแทกได้สิบนาที ก็แตกข้างในอีกชุด

ลุงหนุ่มตามมา เขาชอบเล่นแรง ดึงผมฟ้าเบา ๆ แล้วกระแทกแบบไม่ยั้ง
ฟ้าเสียวจนน้ำแตกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ขาแทบทรุด

พี่เอกกับต้นสลับกันเย็ดปากและหีสลับไปมา
บางช่วงฟ้าถูกเย็ดทั้งหีและปากพร้อมกัน บางช่วงถูกบีบนมพร้อมกันสามคน

ผ่านไปเกือบสองชั่วโมง ฟ้าถูกทั้งห้าคนเย็ดอย่างน้อยคนละสองรอบ
น้ำแตกข้างในเต็ม ๆ หีบวมแดง น้ำขาวขุ่นไหลย้อยลงขาเต็ม ๆ
ฟ้านอนหอบแผ่หราบนเสื่อ ตัวเปียกเหงื่อและน้ำเงี่ยน

ลุงโจลูบหัวฟ้าเบา ๆ “เก่งมากลูก... ครั้งหน้าถ้าอยากผ่านไซต์งานอีก ก็แวะมาหาลุง ๆ นะ
ลุง ๆ จะดูแลน้องให้ดีกว่านี้”

ฟ้าไม่ตอบ น้ำตาไหลเงียบ ๆ แต่ในใจกลับรู้สึกแปลก ๆ
ความเจ็บปนเสียว ความอับอายปนความตื่นเต้น

วันรุ่งขึ้น ฟ้าเดินผ่านไซต์งานอีกครั้ง
คราวนี้เธอไม่ได้รีบเดินหนี
แต่หยุดมองเพิงพักคนงาน แล้วยิ้มบาง ๆ ให้ลุงโจที่ยืนสูบบุหรี่อยู่

ลุงโจโบกมือ “มาเลยลูก... วันนี้ลุง ๆ มีของขวัญให้”

ฟ้าเดินเข้าไปช้า ๆ โดยไม่ต้องถูกบังคับอีก
ตั้งแต่นั้นมา ทุกเย็นหลังเลิกเรียน
ฟ้าจะแวะ “เยี่ยม” คนงานก่อสร้าง 5 คนนี้เป็นประจำ
บางวันแค่คนเดียว บางวันทั้งกลุ่ม
เธอเรียนรู้ที่จะเสียว เรียนรู้ที่จะคราง เรียนรู้ที่จะขอให้กระแทกแรงกว่านี้

ไซต์งานที่เคยเป็นทางลัดกลับหอ
กลายเป็น “ที่ลับ” ที่ฟ้าแอบไปหาความสุขทุกวัน
และไม่มีใครในมหา’ลัยรู้เลยว่า เด็กปีหนึ่งคนนี้
กำลังถูก “ใช้งาน” อย่างหนักโดยคนงานก่อสร้างทุกเย็น

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น