ชื่อน้องมิว อายุ 18 ปี นักศึกษาปี 1 คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังแถวกรุงเทพฯตัวเล็ก หุ่นบาง ผิวขาวเนียน อกขนาด 32B แต่ตั้งชูชัดเจนมาก เวลาใส่เสื้อนักศึกษาสีขาวบาง ๆ จะเห็นขอบยกทรงสีอ่อน ๆ ชัดเจน
กระโปรงนักศึกษาที่ยาวแค่เหนือเข่าเล็กน้อย เวลาเดินสะโพกโยกเบา ๆ ทำให้หนุ่ม ๆ ในคณะมองตามเป็นแถว
แต่คนที่มองเธอ “ต่างออกไป” คือ อาจารย์สมชาย
อาจารย์สมชาย วัย 60 ปีเต็ม อาจารย์ประจำวิชา “พื้นฐานการสื่อสารมวลชน” ผู้มีประสบการณ์สอนมาเกือบ 35 ปี
ตัวสูงผอม ผมหงอกเกือบทั้งหัว แว่นหนาเตอะ หน้าตาดูเคร่งขรึมแบบอาจารย์สมัยเก่า แต่ใคร ๆ ก็รู้ว่าใต้กางเกงสแลคสีเทานั้น ยัง “แข็งแรง” ผิดปกติสำหรับวัย 60
วันนั้นเป็นวันพุธ บ่ายสามโมงครึ่ง
คาบเรียนของอาจารย์สมชายเพิ่งจบ นักศึกษาส่วนใหญ่รีบเก็บของออกจากห้องเรียน 3101 ทันที
เหลือเพียงมิวที่นั่งอยู่แถวหน้าสุด ยังก้มหน้าก้มตาเขียนอะไรบางอย่างในสมุดต่อ
อาจารย์สมชายเดินลงจากแท่น แล้วปิดประตูห้องเรียนดังปัง
เสียงกลอนดัง “แกร๊ก” ชัดเจน
“มิว ยังไม่กลับอีกเหรอ” เสียงอาจารย์ทุ้มต่ำดังขึ้น
มิวสะดุ้ง หันมอง “ค่ะอาจารย์... หนูขอถามเพิ่มอีกนิดเกี่ยวกับ assignment ค่ะ”
อาจารย์ยิ้มมุมปาก เดินมาช้า ๆ แล้วนั่งลงข้าง ๆ เธอ บนเก้าอี้นักศึกษาเดียวกัน
กลิ่นน้ำยาซักผ้าเก่า ๆ ผสมกลิ่นบุหรี่จาง ๆ ลอยมาแตะจมูกมิว
“ถามมาเลย” เขาพูด มือข้างหนึ่งวางบนต้นขาของมิวเบา ๆ เหมือนไม่ได้ตั้งใจ
มิวตัวเกร็ง แต่ก็พยายามพูดต่อ “คือ... อาจารย์บอกว่าต้องอ้างอิงทฤษฎีการสื่อสารแบบสองทาง แต่หนูหาไม่เจอว่ามันต่างกับแบบหนึ่งทางยังไงคะ”
อาจารย์สมชายขยับนิ้วลูบขึ้นไปช้า ๆ ใต้กระโปรง “ง่ายมาก... แบบหนึ่งทางคืออาจารย์สอน แล้วนักศึกษาก็ฟังเฉย ๆ
แต่แบบสองทาง... คือต้องมีปฏิสัมพันธ์ มีการตอบสนอง มีการ... ให้อะไรกลับคืนบ้าง”
นิ้วชี้ของเขาลูบขอบกางเกงในมิวแล้ว มิวตัวสั่น หายใจถี่ขึ้น
“อาจารย์คะ... อย่านะคะ” เสียงเธอเบาหวิว
“ทำไม กลัวเหรอ” เขากระซิบข้างหู “หรือว่ารู้สึกดีแล้ว”
มิวไม่ตอบ แต่ขาเธอกลับแยกออกเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว
อาจารย์สมชายยิ้ม แล้วลุกขึ้น จับมือมิวให้ลุกตาม “ตามอาจารย์มา อาจารย์จะอธิบายให้ชัดเจนกว่านี้
แต่ที่นี่คนเดินผ่านเยอะ ไปห้องน้ำข้างหลังดีกว่า มันเงียบ”
มิวรู้ว่าควรปฏิเสธ แต่ขาของเธอกลับเดินตามอาจารย์ออกจากห้องเรียนไปจริง ๆ
เดินผ่านโถงทางเดินยาว ๆ ไปยังห้องน้ำอาจารย์ที่อยู่ท้ายสุดของชั้น
ห้องน้ำเก่า ๆ ประตูไม้สีน้ำตาลเข้ม มีป้าย “อาจารย์เท่านั้น” ติดอยู่
อาจารย์สมชายเปิดประตูเข้าไป ล็อกกลอนทั้งสองชั้นทันที
ข้างในมีโถสุขภัณฑ์สองโถ อ่างล้างมือยาว ๆ และกระจกบานใหญ่
เขาหันกลับมา แล้วผลักมิวให้หลังชนกำแพงเบา ๆ
มือทั้งสองข้างยกกระโปรงนักศึกษาขึ้นช้า ๆ เผยให้เห็นกางเกงในสีขาวลายจุดเล็ก ๆ ที่เปียกชื้นตรงเป้าอย่างเห็นได้ชัด
“เปียกตั้งแต่ในห้องเรียนแล้วสินะ” เขาพูดเสียงแหบ แล้วก้มลงจูบคอมิวแรง ๆ
ลิ้นร้อน ๆ เลียไล้ไปตามลำคอ ลงมาที่ไหปลาร้า
มิวครางเบา ๆ “อ๊ะ... อาจารย์... อย่าค่ะ... ที่นี่...”
“ที่นี่ดีที่สุดแหละลูก” เขาตอบ แล้วดึงเสื้อนักศึกษาของมิวขึ้นเหนือศีรษะ ถอดออกอย่างรวดเร็ว
ยกทรงสีขาวบางถูกดึงลงตาม มือหยาบกร้านของอาจารย์บีบหน้าอกทั้งสองข้างแรง ๆ
หัวนมสีชมพูอ่อนแข็งเป็นไต เขาก้มลงดูดข้างหนึ่งแรงจนมิวแอ่นอก ครางออกมาดัง
“อ๊าาา... เสียวค่ะอาจารย์... เบา ๆ หน่อย”
“เบาไม่ได้หรอก” เขาตอบ แล้วกัดเบา ๆ ที่หัวนมอีกข้าง มืออีกข้างล้วงลงไปในกางเกงใน ดึงลงถึงข้อเท้า
นิ้วกลางสอดเข้าไปในร่องที่เปียกชุ่มทันที สองนิ้ว กระดกเข้าออกช้า ๆ แต่ลึก
มิวตัวสั่น ขาสั่นจนแทบยืนไม่อยู่ “อ๊าา... อาจารย์... นิ้ว... เสียววว”
อาจารย์สมชายถอนนิ้วออก แล้วยกนิ้วที่เปียกชุ่มขึ้นมาให้มิวดู “ดูสิ ลูก... เงี่ยนขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่”
มิวหน้าแดงก่ำ ไม่กล้าสบตา
เขาถอดเข็มขัดกางเกงสแลคออก ดึงซิปลง ช้า ๆ
ของแข็งที่เด้งออกมานั้นทำให้มิวตาเบิกกว้าง
ใหญ่ ยาว คดเล็กน้อย ผิวคล้ำเข้ม เส้นเลือดปูดโปนชัดเจน หัวบานแดงก่ำ
สำหรับเด็ก 18 อย่างมิว มันดูน่ากลัวและน่าหลงใหลในเวลาเดียวกัน
“กลัวเหรอ” เขาถาม ยิ้มมุมปาก
มิวส่ายหน้าเบา ๆ “...ไม่ค่ะ... แค่... ใหญ่จัง”
อาจารย์สมชายหัวเราะในลำคอ แล้วจับไหล่มิวให้คุกเข่าลงตรงหน้า
“ลองดูสิ... ใช้ปากช่วยอาจารย์ก่อน”
มิวอ้าปากช้า ๆ เอาเฉพาะหัวเข้าไปก่อน ลิ้นเลียวนรอบหัวบาน ๆ นั้น
กลิ่นคาวจาง ๆ ผสมกลิ่นสบู่เก่า ๆ ทำให้เธอรู้สึกแปลก ๆ แต่ก็เงี่ยนขึ้นไปอีก
อาจารย์จับหัวมิว แล้วดันเข้าไปลึกขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดคอหอย
มิวสำลัก น้ำตาไหล แต่ก็พยายามอมต่อ ดูดแรง ๆ ตามสัญชาตญาณ
“เก่ง... ดีมากลูก... ดูดแรงกว่านี้สิ” เขาคราง แล้วโยกสะโพกเข้าออกช้า ๆ
เสียงดูดเลียดัง “จ๊วบ ๆ” ในห้องน้ำเงียบ ๆ
ผ่านไปเกือบสิบนาที เขาถอนออก ก่อนจะแตกคาปาก
“ยังไม่แตกนะ... อาจารย์อยากใส่ข้างใน”
เขาดึงมิวให้ลุกขึ้น แล้วหันหลังให้ จับเธอก้มตัว พิงอ่างล้างมือ
กระจกบานใหญ่สะท้อนภาพร่างเล็ก ๆ ของมิวที่กำลังจะถูกเย็ด
อาจารย์ยืนข้างหลัง ถูหัวของแข็งที่ร่องเปียก ๆ หลาย ๆ ครั้ง
“พร้อมรึยังลูก” เขาถาม
มิวพยักหน้าเบา ๆ “ค่ะ... อาจารย์... ใส่เลยค่ะ”
เขาดันเข้าไปช้า ๆ แต่แน่นมาก
มิวร้องออกมาดัง “อ๊าาาาา... เจ็บ... ใหญ่เกินไปค่ะ”
“เดี๋ยวก็ชิน” เขากระซิบ แล้วดันเข้าไปจนสุด
ลูกอัณฑะกระทบสะโพกมิวเบา ๆ
เขาหยุดนิ่งสักพัก ให้มิวปรับตัว แล้วเริ่มขยับสะโพกช้า ๆ
เข้าออกช้า ๆ แต่ลึกทุกครั้ง
มิวครางไม่หยุด “อ๊าา... เสียว... ลึกจังเลยค่ะอาจารย์... อ๊าาา”
อาจารย์เร่งจังหวะขึ้นเรื่อย ๆ มือข้างหนึ่งจับสะโพก อีกข้างเอื้อมไปบีบหน้าอก
เสียงเนื้อกระทบกันดัง “ปั้บ ๆ ปั้บ ๆ” ก้องในห้องน้ำ
“หีเด็ก 18 นี่ฟิตดีจริง ๆ” เขาคราง “ตอดเก่งชิบหาย”
มิวตัวสั่น น้ำเงี่ยนไหลย้อยลงขา “อาจารย์... หนู... จะเสร็จแล้วค่ะ... อ๊าาาา!!”
เธอแอ่นตัว น้ำแตกคาที่ หีตอดรัดแน่นจนอาจารย์ครางดัง
“อาจารย์ก็จะแตกแล้ว... ข้างในนะลูก”
“ค่ะ... แตกเลยค่ะ... ใส่ข้างในเต็ม ๆ เลย” มิวครางเสียงสั่น
อาจารย์สมชายกระแทกแรง ๆ สามสี่ครั้ง แล้วปล่อยน้ำร้อน ๆ พุ่งเข้าไปลึกสุด
ลูกอัณฑะกระตุก ๆ ส่งน้ำแต่ละช็อตเข้าไปข้างในมิวจนล้น
ทั้งคู่หอบเหนื่อยอยู่นาน
อาจารย์ถอนออกช้า ๆ น้ำขาวขุ่นไหลย้อยจากหีมิวลงพื้นห้องน้ำ
เขาหยิบทิชชู่มาเช็ดให้เธอเบา ๆ แล้วกระซิบ
“พรุ่งนี้คาบอาจารย์อีกนะ... หลังเลิกเรียน มาหาอาจารย์อีกคนสิ
อาจารย์จะสอน ‘ทฤษฎีการสื่อสารแบบสามทาง’ ให้”
มิวหน้าแดง แต่ก็ยิ้มบาง ๆ “ค่ะอาจารย์... หนูจะมาค่ะ”
ตั้งแต่นั้นมา ทุกวันพุธหลังเลิกเรียน
ห้องน้ำอาจารย์ชั้น 3 จะถูกล็อกกลอน
และเสียงครางเบา ๆ ของเด็กนักศึกษาอายุ 18 ก็จะดังขึ้นอีกครั้ง
ภายใต้การ “สอนพิเศษ” ของอาจารย์วัย 60 ที่ดูเหมือนจะไม่มีวันหมดแรง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น