วันพฤหัสบดีที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2569

กลิ่นคาวของความลับ (ตอนต่อ)

 


เช้าวันรุ่งขึ้น ฝนหยุดตกแล้ว แต่ท้องฟ้ายังครึ้มเหมือนความรู้สึกของเธอ

เธอตื่นขึ้นในห้องเขา ตัวเปลือยเปล่าห่อด้วยผ้าห่มบาง ๆ ที่มีกลิ่นของเขาเต็มไปหมด นาฬิกาบอกเวลา 08:47 สามีโทรมาสามสายเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน เธอไม่ได้ตอบ

เขายืนทำกาแฟอยู่ที่เคาน์เตอร์ครัวตัวเล็ก ใส่แค่กางเกงวอร์มสีเทาต่ำเอว หลังกว้างมีรอยข่วนแดง ๆ ที่เธอทำไว้เมื่อคืน เขาหันมามองเธอ สายตาเหมือนคนที่รู้อยู่แล้วว่าเธอจะไม่หนีไปไหน

“ตื่นแล้วเหรอ เมียเขา” เขาพูดเสียงนุ่มแต่แฝงความเยาะ “คิดว่าจะหนีตอนฉันหลับเหรอ”

เธอไม่ตอบ แค่ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมอก แล้วลุกขึ้นเดินไปหาเขาแบบเปลือยเท้า พื้นเย็นจนขนลุก แต่ความร้อนในตัวเธอกลับร้อนยิ่งกว่าเดิม

เธอหยุดยืนชิดเขา มือเล็กเอื้อมไปแตะหน้าอกเปลือยของเขาเบา ๆ “เมื่อคืน... พี่บอกว่าถ้าฉันกลับมาอีก พี่จะทำให้ฉันลืมเขาได้จริง ๆ”

เขาวางแก้วกาแฟลง มือข้างหนึ่งจับคางเธอยกขึ้นให้สบตา “ใช่... แล้ววันนี้ฉันจะเริ่มพิสูจน์”

ไม่ถึงสิบวินาทีต่อมา เขาดึงเธอขึ้นนั่งบนเคาน์เตอร์หินอ่อนเย็นเฉียบ ขาเธอถูกแยกออกทันที มือหนาจับต้นขาไว้แน่นจนเห็นรอยนิ้ว เขาไม่ถอดกางเกงตัวเอง แต่ดึงลงแค่พอให้ของแข็งที่แข็งตัวเต็มที่เด้งออกมา

“ไม่ต้องอุ่นเครื่องแล้วใช่ไหม” เขาถามพร้อมจับโคนของมันตบเบา ๆ ที่กลีบเนื้อเปียกชุ่มของเธอ

เธอกัดปาก พยักหน้า

เขากระแทกเข้าไปเต็มแรงในทันที เธอร้องออกมาดังลั่นห้อง แขนโอบคอเขาแน่นเพื่อไม่ให้ล้ม เคาน์เตอร์สั่นเล็กน้อยตามจังหวะที่เขาขยับสะโพกเร็วและหนัก ทุกครั้งที่ชนกันลึก เสียงเนื้อกระทบเนื้อผสมเสียงครางของเธอดังก้อง

“บอกมาสิ” เขากระซิบข้างหู ขณะที่กัดใบหูเธอแรงจนเจ็บ “เมื่อเช้านี้สามีเธอตื่นมาเจอเธอไม่อยู่... เขาคิดว่าอะไร”

“...คิดว่าฉันไปประชุมด่วน” เธอหอบ “โทรมาถาม... ฉันบอกว่า... ยังไม่กลับ”

เขาหัวเราะในลำคอ แล้วกระแทกแรงขึ้นอีก “ดี... เพราะตอนนี้เธอกำลังโดนเย็ดบนเคาน์เตอร์ครัวของผัวใหม่... ขณะที่ผัวเก่ายังนอนงัวเงียอยู่ที่บ้าน”

คำพูดนั้นทำเธอเสียวจนตัวสั่น เธอเกร็งแน่นรอบตัวเขาโดยไม่รู้ตัว เขารู้ทันทีว่าอีกไม่นานเธอจะถึง

แต่เขาดึงออกทันใด เธอสะดุ้ง มองเขาด้วยสายตางง ๆ ปนหงุดหงิด

“ยังไม่ให้ถึงหรอก” เขาพูดเสียงเย็น “วันนี้ฉันจะเล่นกับเธอทั้งวัน... จนกว่าเธอจะขอร้องให้ฉันปล่อย”

เขาพาเธอเดินไปที่โซฟา สั่งให้เธอคุกเข่าลงตรงหน้าเขา “อม”

เธอทำตามทันที ปากเล็กอ้าสูงสุดเท่าที่จะทำได้ รับของแข็งขนาดใหญ่เข้าไปจนสุดคอ น้ำตาไหลพรากเพราะสำลัก แต่เธอไม่ถอนปาก เขาเอื้อมมือไปจับผมเธอ ดึงเข้าออกช้า ๆ แต่ลึกทุกครั้ง

“เก่งขึ้นแล้วนะ” เขาคราง “เมื่อคืนยังสำลักแค่นิดเดียว... วันนี้กลืนจนสุดแล้ว”

เธอมองขึ้นไปที่เขา ตาแดงก่ำ น้ำตาไหล แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความหิวกระหาย เขายิ้ม แล้วดึงเธอขึ้นมานั่งคร่อมบนตัก

คราวนี้เขาไม่รีบกระแทก ให้เธอค่อย ๆ กดตัวเองลงไปเอง ช้า ๆ จนสุดด้าม เธอกัดไหล่เขาแน่นเพื่อกลั้นเสียงคราง

“ขย่มเองสิ” เขาสั่ง “ให้ฉันดูว่าเมียเขาเคยขย่มผัวเขาแบบนี้บ้างไหม”

เธอเริ่มขยับสะโพกช้า ๆ วนเป็นวงกลม แล้วค่อยเร็วขึ้น ยิ่งเร็วเท่าไหร่ เธอยิ่งครางดังขึ้น เขาจับก้นเธอทั้งสองข้าง บีบแน่น แล้วตบแรงเป็นจังหวะ

“เร็วอีก” เขาสั่ง “อยากเห็นเธอเสียสติ”

เธอเร่งจังหวะจนเหงื่อไหลท่วมตัว หน้าอกกระเพื่อมตามการเคลื่อนไหว เขาก้มลงดูดหัวนมข้างหนึ่งแรง ๆ จนเธอร้องลั่น

ในที่สุดเธอก็ทนไม่ไหว “พี่... พี่คะ... ขอ... ขอให้หนูถึงเถอะค่ะ” เสียงเธอสั่นเครือ “หนู... หนูจะบ้าตายแล้ว”

เขายิ้มสะใจ แล้วพลิกตัวเธอลงนอนหงายบนโซฟา ยกขาเธอทั้งสองขึ้นพาดบ่า แล้วกระแทกเข้าไปเต็มแรง เร็วสุดกำลัง

ไม่ถึงหนึ่งนาที เธอก็ถึงจุดสุดยอด ร่างเกร็งแน่น น้ำตาไหลพราก ปากอ้าค้างกรีดร้องชื่อเขา เขากระแทกต่ออีกหลายสิบครั้ง ก่อนจะปล่อยน้ำร้อน ๆ เข้าไปเต็มท้องเธออีกครั้ง

ทั้งคู่หอบเหนื่อย เธอนอนตัวสั่นอยู่ในอ้อมแขนเขา เขาก้มลงจูบหน้าผากเธอเบา ๆ เป็นครั้งแรกของวันนี้

“วันนี้ยังไม่จบนะ” เขากระซิบ “บ่ายนี้ฉันจะพาเธอไปกินข้าว... แล้วเย็ดเธอในห้องน้ำร้านอาหาร”

เธอเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มบาง ๆ แล้วพูดเบา ๆ

“...ค่ะ แค่พี่อย่าหยุด... หนูไม่อยากให้มันหยุดเลย”

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง เป็นสามีเธอ คราวนี้เธอเอื้อมมือไป... ปิดเครื่อง

แล้วหันกลับมากอดเขาแน่นขึ้น

กลิ่นคาวของความลับ เริ่มหนักแน่นขึ้นทุกวัน และเธอเองก็เริ่มชิน... กับการเป็นของเขาเต็มตัว

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น